23.03 // 2018 Eerste blog

Zo daar istie dan! Mijn allereerste blog…
Het is maart 2018 en op dit moment zit ik thuis aan de keukentafel stukjes tekst te schrijven voor de nieuwe website van de Theaterschool. Tussendoor pas ik het lichtplan voor de volgende voorstelling aan, beantwoord de telefoon en bereid de training van vanavond voor de Theaterkamer voor. Een hele normale woensdag.

Precies 5 jaar geleden startte ik met het Theaterhuis. Een huis vol theater, dans, zang, muziek voor alle leeftijden. Als ik terug blik op de afgelopen 5 jaar dan was het een drukke, maar fantastische tijd. Het was magisch… ik had nooit verwacht dat het zo zou lopen.

Hoe het begon…

Van kinds af aan wist ik dat ik iets met theater wilde doen. Het liefst in de regie. In een andere blog zal ik meer schrijven over die hele zoektocht, want dat was het. Maar nu ga ik even terug naar maart 2013.
Het begon met een stukje in de krant: ‘Nieuwe theaterklas in Oldenzaal’.

Daar zat ik, die eerste proefles in Vrijeschool de Zevenster, de deur ging open, enthousiaste, nieuwsgierige jongens en meisjes kwamen binnen druppelen. De deur bleef maar open gaan. Een enorme club! En het was meteen al dikke pret. Zo begon ik meteen 3 klassen in Oldenzaal, De Theaterdieren, de Podiumbeesten en de Spotlights. Niet veel later werden de vaders en moeders van deze kinderen ook enthousiast en begon ik met de Theaterkamer voor volwassenen. De eerste musicals werden ontworpen en gespeeld in het theater; Sneeuwwitje, Pluk van de Petteflet, Kloddertje…Ik ontwierp nieuwe theaterprojecten voor het onderwijs, begon met kinderfeestjes, speelde theatrale typetjes op bedrijfsfeesten en op gezellige feestjes in iemands achtertuin. Het werd drukker en drukker en ik kon het niet meer alleen.

De eerste docenten kwamen het Theaterhuis binnen, bevlogen, een hart voor theater & voor het werken met kinderen. Samen maakten we mooie voorstellingen; Frozen, Annie, Peter Pan. Keer op keer was het een feestje. Keer op keer een uitverkochte zaal. Blije snoetjes van kinderen, trotse ouders, opa’s en oma’s. Het was magisch!
Tijdens iedere uitvoering zit ik in de coulissen of in het hoekje van het podium trots te zijn. Op al die prachtige kanjers van kinderen. Op mijn fijne collega’s. Op dat het echt is.

DROOM!

En nu zit ik aan de keukentafel. Precies 4 dagen voor de volgende voorstelling ‘DROOM!’.
Een voorstelling met door de kinderen geschreven monologen, gedichten. Een voorstelling met prachtige muziek. Een bijzonder thema.
Ik geloof er in dat dromen uit kunnen komen. Alleen moet je er zelf in blijven geloven en je moet lef hebben om er voor te gaan. Alle 500 kinderen bij ons in de Theaterschool wil ik laten geloven… in hun dromen, in hun talenten, in zichzelf…
Dankbaar voor de vele mooie momenten. Op naar nog heel veel mooie jaren!

23.03 // 2018 Eerste blog

Zo daar istie dan! Mijn allereerste blog…
Het is maart 2018 en op dit moment zit ik thuis aan de keukentafel stukjes tekst te schrijven voor de nieuwe website van de Theaterschool. Tussendoor pas ik het lichtplan voor de volgende voorstelling aan, beantwoord de telefoon en bereid de training van vanavond voor de Theaterkamer voor. Een hele normale woensdag.

Precies 5 jaar geleden startte ik met het Theaterhuis. Een huis vol theater, dans, zang, muziek voor alle leeftijden. Als ik terug blik op de afgelopen 5 jaar dan was het een drukke, maar fantastische tijd. Het was magisch… ik had nooit verwacht dat het zo zou lopen.

Hoe het begon…

Van kinds af aan wist ik dat ik iets met theater wilde doen. Het liefst in de regie. In een andere blog zal ik meer schrijven over die hele zoektocht, want dat was het. Maar nu ga ik even terug naar maart 2013.
Het begon met een stukje in de krant: ‘Nieuwe theaterklas in Oldenzaal’.

Daar zat ik, die eerste proefles in Vrijeschool de Zevenster, de deur ging open, enthousiaste, nieuwsgierige jongens en meisjes kwamen binnen druppelen. De deur bleef maar open gaan. Een enorme club! En het was meteen al dikke pret. Zo begon ik meteen 3 klassen in Oldenzaal, De Theaterdieren, de Podiumbeesten en de Spotlights. Niet veel later werden de vaders en moeders van deze kinderen ook enthousiast en begon ik met de Theaterkamer voor volwassenen. De eerste musicals werden ontworpen en gespeeld in het theater; Sneeuwwitje, Pluk van de Petteflet, Kloddertje…Ik ontwierp nieuwe theaterprojecten voor het onderwijs, begon met kinderfeestjes, speelde theatrale typetjes op bedrijfsfeesten en op gezellige feestjes in iemands achtertuin. Het werd drukker en drukker en ik kon het niet meer alleen.

De eerste docenten kwamen het Theaterhuis binnen, bevlogen, een hart voor theater & voor het werken met kinderen. Samen maakten we mooie voorstellingen; Frozen, Annie, Peter Pan. Keer op keer was het een feestje. Keer op keer een uitverkochte zaal. Blije snoetjes van kinderen, trotse ouders, opa’s en oma’s. Het was magisch!
Tijdens iedere uitvoering zit ik in de coulissen of in het hoekje van het podium trots te zijn. Op al die prachtige kanjers van kinderen. Op mijn fijne collega’s. Op dat het echt is.

DROOM!

En nu zit ik aan de keukentafel. Precies 4 dagen voor de volgende voorstelling ‘DROOM!’.
Een voorstelling met door de kinderen geschreven monologen, gedichten. Een voorstelling met prachtige muziek. Een bijzonder thema.
Ik geloof er in dat dromen uit kunnen komen. Alleen moet je er zelf in blijven geloven en je moet lef hebben om er voor te gaan. Alle 500 kinderen bij ons in de Theaterschool wil ik laten geloven… in hun dromen, in hun talenten, in zichzelf…
Dankbaar voor de vele mooie momenten. Op naar nog heel veel mooie jaren!

23.03 // 2018 Eerste blog

Zo daar istie dan! Mijn allereerste blog…
Het is maart 2018 en op dit moment zit ik thuis aan de keukentafel stukjes tekst te schrijven voor de nieuwe website van de Theaterschool. Tussendoor pas ik het lichtplan voor de volgende voorstelling aan, beantwoord de telefoon en bereid de training van vanavond voor de Theaterkamer voor. Een hele normale woensdag.

Precies 5 jaar geleden startte ik met het Theaterhuis. Een huis vol theater, dans, zang, muziek voor alle leeftijden. Als ik terug blik op de afgelopen 5 jaar dan was het een drukke, maar fantastische tijd. Het was magisch… ik had nooit verwacht dat het zo zou lopen.

Hoe het begon…

Van kinds af aan wist ik dat ik iets met theater wilde doen. Het liefst in de regie. In een andere blog zal ik meer schrijven over die hele zoektocht, want dat was het. Maar nu ga ik even terug naar maart 2013.
Het begon met een stukje in de krant: ‘Nieuwe theaterklas in Oldenzaal’.

Daar zat ik, die eerste proefles in Vrijeschool de Zevenster, de deur ging open, enthousiaste, nieuwsgierige jongens en meisjes kwamen binnen druppelen. De deur bleef maar open gaan. Een enorme club! En het was meteen al dikke pret. Zo begon ik meteen 3 klassen in Oldenzaal, De Theaterdieren, de Podiumbeesten en de Spotlights. Niet veel later werden de vaders en moeders van deze kinderen ook enthousiast en begon ik met de Theaterkamer voor volwassenen. De eerste musicals werden ontworpen en gespeeld in het theater; Sneeuwwitje, Pluk van de Petteflet, Kloddertje…Ik ontwierp nieuwe theaterprojecten voor het onderwijs, begon met kinderfeestjes, speelde theatrale typetjes op bedrijfsfeesten en op gezellige feestjes in iemands achtertuin. Het werd drukker en drukker en ik kon het niet meer alleen.

De eerste docenten kwamen het Theaterhuis binnen, bevlogen, een hart voor theater & voor het werken met kinderen. Samen maakten we mooie voorstellingen; Frozen, Annie, Peter Pan. Keer op keer was het een feestje. Keer op keer een uitverkochte zaal. Blije snoetjes van kinderen, trotse ouders, opa’s en oma’s. Het was magisch!
Tijdens iedere uitvoering zit ik in de coulissen of in het hoekje van het podium trots te zijn. Op al die prachtige kanjers van kinderen. Op mijn fijne collega’s. Op dat het echt is.

DROOM!

En nu zit ik aan de keukentafel. Precies 4 dagen voor de volgende voorstelling ‘DROOM!’.
Een voorstelling met door de kinderen geschreven monologen, gedichten. Een voorstelling met prachtige muziek. Een bijzonder thema.
Ik geloof er in dat dromen uit kunnen komen. Alleen moet je er zelf in blijven geloven en je moet lef hebben om er voor te gaan. Alle 500 kinderen bij ons in de Theaterschool wil ik laten geloven… in hun dromen, in hun talenten, in zichzelf…
Dankbaar voor de vele mooie momenten. Op naar nog heel veel mooie jaren!